شهید سید مرتضی آوینی در شهریور سال 1326 در شهر ری متولد شد تحصیلات ابتدایی و متوسطه‌ی خود را در شهرهای زنجان، کرمان و تهران به پایان رساند و سپس به عنوان دانش‌جوی معماری وارد دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد او از کودکی با هنر انس داشت؛ شعر می‌سرود داستان و مقاله می‌نوشت و نقاشی می‌کرد تحصیلات دانشگاهی‌اش را نیز در رشته‌ای به انجام رساند که به طبع هنری او سازگار بود ولی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی معماری را کنار گذاشت و به اقتضای ضرورت‌های انقلاب به فیلم‌سازی پرداخت:

 "حقیر دارای فوق لیسانس

+ ادامه مطلب...

عاشقان امام عج | 9:14 - سه شنبه دهم اسفند 1389

تحجر یا تجدد؟هیچ کاری به معنای لفظی و لغوی این دو کلمه ندارم.مهم ان دیدگاه یا تصویری است که با شنیدن این کلمات در ذهن عام افراد رنگ می گیرد.اجازه بدید که حال این دو تصویر شکل گیرنده را مختص به موضوع دینی( مهدویت) بکنیم.

تحجر؛تحجر دینی،عقیده های سنتی خشک که به هیچ صراطی جز به صراط خودشون و عقاید قدیمی برگرفته از سنتی که در ان

متولد شدن،بزرگ شدن و یکسری بایدها و نبایدهای اماده ای که به انها ارائه شده؛نمی روند.گذشت روزگار ، هیچ گونه تغییر مسیری در رویه عقاید مهدوی و مناسک انتظاری این معنی عام مختص دینی ایجاد نمی کند.سنتها و همان بایدها ونبایدها دارای ارزش اولیه خود هستند و حتی به نوعی با توجه به شرایط محیطی و روزگار ،از ارزش بالاتری نیز برخوردار می شوند.هر ایده ای که در قالب ارزشهای موروثی این معنی عام ،جای نداشته باشد؛طرد شده و فاقد ارزش و قرب معنوی است.خب فکر کنم پر واضح است که این معنی عام ،با توجه به پایبند بودن اصول اولیه خودش،تنها خود را مهدی شناس و منتظر(هر چند که ممکن است بگویند ما که منتظر واقعی نیستیم) می دانند.تنها مرجع دسترسی قلبی و راز و نیاز با امام،در اماکنی خاص و فقط در زمانهای مشخص است.منتظرین فقط روز جمعه منتظر ظهور حضرت هستند و تنها صبح خروس خوان است که باید دعای عهد خوانده شود و تنها راه پاک شدن گناهان این است که در فراق یار اشک انتظار ریخته و منتظر قائمی باشیم تا انتقام خون جدش سیدالشهدا را بگیرد.و این فراز و فرودهای این معنی عام مختص دینی همیشه به صورت یک خط مستقیم به راه خود ادامه می دهد و دوستداران و یاوران خود را دارد.

+ ادامه مطلب...

عاشقان امام عج | 20:58 - شنبه هفتم اسفند 1389

به نام خدا.

موضوعي كه در اين نوبت به عنوان موضوع انجمن انتخاب شده­است, يعني "انتظار, تحجر, تجدد و تحول" به مانند همه­ي موضوعاتي كه پيش از اين ارائه شده بودند, موضوعي است خوب و تامل برانگيز ـ واين مايه­ي تحسين است ـ­اين موضوع هم به جهت نظري و هم به لحاظ مطالعات اجتماعي و عملي در خور تامل مي­باشد. و لذا به نظر من نوشتن حتي چند سطر در باب اين موضوع نياز به مطالعه و تفكر فراوان دارد. به هر حال اين موضوعي است كه هر يك از دوستان ارجمند مي­تواند آن را به عنوان يك پروسه مطالعاتي و تاملي براي خود برگزيده و در باب آن به تدريج به نتايجي برسد. اين مقدمه را بيشتر از اين جهت روا داشتم كه اذعان نموده­باشم كه اين مقاله­ي كوتاه, در حد جايگاه درخور تفكر اين مساله و موضوع نيست. ولي همين اندك را هم علاقه داشتم در معرض توجه سروران ارجمند قرار دهم.

در اين مجال نخست به بررسي مقوله­ي تجدد و تحجر مي­پردازم سپس نسبت اين دو مقوله را با يكديگر سنجيده پس از آن اين دو را در تعامل يا تقابل با انتظار مصلح بررسي كرده و به نسبت انتظار و تحول نظر خواهم كرد.

و اما تجدّد, اين واژه در فرهنگ لغات و واژگان ما در دو سده­ي اخير, بيشتر از آن كه با فهمي فلسفي و انتزاعي همراه باشد. از معنايي اجتماعي تاريخي برخوردار گشته­است. لذا ابتدا به اين معناي همراه شده با اين لفظ توجه مي­كنم. تجدد واقعيتي تاريخي است كه از مواجهه­ي ايرانيان در طول حدود دو سده­ي گذشته با مغرب زمين و پيشرفت­هاي تكنيكي و اجتماعي آن ديار بروز يافت. تجدد و تجددخواهي  در اين دوران به در تعبيري كلي عبارت است از "هويت محو شده­ي ايراني در جاذبه­ي مرعوب كننده تكنولوژيكي و اجتماعي باختر". اما حقيقت جريان تجدد و تجددخواهي ايرانيان در اين دوران در ذيل يك تعبير كلي نمي­گنجد. شايسته است بگويم با مرور تاريخ اين دو سده و بررسي ديگاه­هاي سردمداران آن به نتيجه مي­توان رسيد به تعداد افراد حاضر در اين صحنه, انواع تجدد خواهي خواهيم داشت. با اين حال بنده براي اين جريان تاريخي انحايي به شرح ذيل در نظر گرفته­ام ـ البته تا كنون ـ:

الف­ـ تجدد كور؛ منظور من از تجدد كور آن­گونه تجددخواهي است كه مدعي بود ما بايد در همه شئون زيستي­مان فرنگي شويم. يا لااقل از سخنان ايشان چنين فهميده مي­شود ولو آن كه مراد ايشان چيز ديگري باشد. چنان­چه آن جمله­ي تقي­زاده معروف است كه مي­گفت ما بايستي از ناخن پا تا فرق سر فرنگي شويم. من اين نحوه از تجددخواهي را كور ناميدم چرا كه ايشان به هيچ وجه به توابع بيانات خويش واقف نبودند و در ربايش جاذبه­ي تمدن مغرب زمين گويي كور شده بودند و اساساً هويت اصيل ايراني خود را يا فراموش كرده بودند  و يا مي­خواستند به فراموشي بسپارند. در ذيل اين جريان از كساني مي­توان ياد كرد كه اساساً چهره­هاي فرهنگي نبودند و به مقوله­ي فرهنگ كاري نداشتند و تنها به دنبال بهره يابي از مطامع و مواهب تفكر و زيست غربي بودند. اينان در واقع روي­كردي لاابالي به فرهنگ بومي خود داشتند. (شايد اغلب سينه­چاكان حاضر در زير اين بيرق از اين كسان بودند.) اما در عين حال در اين گروه كسان ديگري هم بودند كه به عنوان عناصري فرهنگي شناخته مي­شدند ولي واقعاً زير نفوذ تام و تمام حضور فرهنگي غرب قرارگرفته­بودند.

ب­ـ تجدد حيله­گر؛ اين دسته نيز به مانند دسته­ي نخست زير نفوذ تام فرهنگي غرب قرارداشتند. ولي به سادگي گروه نخست رفتار نمي­كردند. به اين معنا كه در تبليغ و ترويج مرام تفكر و زيست غربي به مانند گروه نخست يكسره به فرهنگ ملي و اسلامي ملت ايران بي­تفاوت نبودند. البته اين نه از آن جهت بود كه در فرهنگ بومي اين مرز و بوم ارزش قابل اعتنايي مي­ديدند كه بايستي آن را در مقابل حضور فرهنگي مغرب زمين حفظ كرد, نه! بلكه از اين جهت كه متوجه شده بودند براي تاثير بيشتر تبليغ از مرام فكري و زيستي مغرب زمين بايستي با باورهاي اين مردم مدارا كرد و آن­ها را يكسره رد نكرد و در انكار ارزش­هاي اسلامي و ملي رعايت مخاطب را نيز نمود. از چهره­هاي شاخصي كه با چنين زيركيى شيطنت­آميزي وارد معركه­ي تجددخواهي گردند ميرزا ملكم خان است و بسياري از پيروان او در جريان فراماسونري ايران زمين. در اين جا با وجود اين كه سخن به درازا مي­كشد ولي شايسته ديدم گوشه­اي از سخنان ميرزا ملكم خان را در سخن­راني "مدنيت ايراني" ارائه دهم. او مي­گويد: "شك نيست كه ما بايد اصولي را كه شالوده­ي آن در اروپا ريخته شده و ريشه­ي تمدن شما را تشكيل مي­دهد به نحوي اتخاذ نماييم ولي به جاي اين كه آن­ها را از لندن يا پاريس كسب كنيم, به جاي اين كه بگوييم مثلاً از جانب فلان سفير القا مي­شود و يا اين كه فلان دولت پيشنهاد مي­كند كه به هيچ وجه هم مورد قبول واقع نخواهد شد. خيلي آسان­تر و سهل­تر خواهد بود كه بگوييم اين اصول از اسلام ناشي مي­شود وبه زودي در عمل اثبات خواهد شد.... "(تاريخ تهاجم فرهنگي, ميرزا ملكم خان, نشر قدر ولايت, ص 32)

 

بقیه این متن را در ادامه مطلب مطالعه کنید.

+ ادامه مطلب...

عاشقان امام عج | 20:52 - شنبه هفتم اسفند 1389

نیا نیا گل نرگس جهان که جای تو نیست

دو صد ترانه به لبها یکی برای تو نیست

نیا نیا گل نرگس که در زلال دلی

هزار آینه نقش و یکی ز خال تو نیست

نیا نیا گل نرگس تو را به خاک بقیع

که شهر ما نه مُهیای گامهای تو نیست

نیا نیا گل نرگس به آسمان سوگند

قسم به نام و نهادت دلی برای تو نیست

نیا نیا گل نرگس ز رنجمان تو مکاه

کسی ز خلق و خلائق فدای راه تو نیست

نیا نیا گل نرگس بدان و آگه باش

که جای سجده گه ِ ما هنوز مال تو نیست

 

نیا نیا گل نرگس که چون علی تنها

به فجر صبح ظهورت کسی کنار تو نیست

نیا نیا گل نرگس به مجلس ندبه

که ندبه ، ندبه خرقه است و پایگاه تو نیست

نیا نیا گل نرگس دعای عهد کجاست؟

نه این نماز جماعت به اقتدای تو نیست

 
نیا نیا گل نرگس به جان تشنه عشق

دعا دعای ظهور است ولی برای تو نیست

 

نیا نیا گل نرگس سقیفه ها برپاست

ردای سبز خلافت ولی برای تو نیست

 

نیا نیا گل نرگس به مادرت زهرا

کسی برای شهادت به کربلای تو نیست

نیا نیا گل نرگس نیا به دعوت ما

هزار نامه کوفی یکی برای تو نیست

 
نیا نیا گل نرگس فدا شوی مولا

برای عصر عجیبی که خواستار تو نیست

 

 السلام علیک یا مظلوم یا حجه ابن الحسن العسکری

 

یه منتظر | 16:31 - شنبه بیست و سوم بهمن 1389

مرحوم ثقة الاسلام نورى در بيان اسماء شريفه امام عصر (عليه السلام)، با استناد به آيات و روايات و كتب آسمانى پيشين و تعبيرات راويان و تاريخ نگاران تعداد يكصد و هشتاد و دو اسم و لقب براى حضرت مهدى(عليه السلام)ذكر مىكند و مدّعى است كه در اين مقام، از استنباطهاى شخصى و استحسانهاى غير قطعى خوددارى نموده است كه در غير اين صورت چندين برابر اين اسماء و القاب، قابل استخراج از كتب مختلفه بود. كه از آن جمله است:

محمّد، احمد، عبداللّه، محمود، مهدى، برهان، حجّت، حامد، خلف صالح، داعى، شريد صاحب، غائب، قائم، منتظر و... .

كنيههاى آن حضرت عبارتند از: ابوالقاسم (هم كنيه پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم))، ابوعبداللّه، اباصالح كه مرحوم نورى ابو ابراهيم، ابوالحسن و ابوتراب را نيز از كنيههاى ايشان شمرده است.

ادامه مطلب>>>>

+ ادامه مطلب...

عاشقان امام عج | 17:31 - چهارشنبه سیزدهم بهمن 1389

مرد ها در چار چوب عشق٬ به وسعت غیر قابل انکاری نا مردند! برای اثبات کمال نا مردی آنان٬ تنها همین بس که در مقابل قلب ساده و فریب خورده ی یک زن ٬ احساس می کنند مردند. تا وقتی که قلب زن عاشق نشده ٬ پست تر از یک ولگرد٬ عاجز تر از یک فقیر و گدا تر از همه ی گدایان سامره. پوزه بر خاک و دست تمنا به پیشش گدایی میکنند اما وقتی که خیالشان از بابت قلب زن راحت شد ٬ به یک باره یادشان می افتد که خدا مردشان آفرید!!و آنگاه کمال مردانگی را در نهایت نا مردی جست و جو میکنند...

"دکتر علی شریعتی"

عاشقان امام عج | 15:54 - چهارشنبه سیزدهم بهمن 1389

عاشقان امام عج | 15:36 - سه شنبه دوازدهم بهمن 1389

باز هم جمعه شد و غصّه ی من تازه شده
درد این بی خبری بی حد و اندازه شده
باز هم جمعه شد و چشم به ره مانده شدم
باز از دوری تو خسته و درمانده شدم
باز هم جمعه شد و از تو خبر نشنیدم
باز از بی خبری های دلــــم نالــیدم
باز هم درد فراقـت کـمرم را خم کرد
باز دوری تو چشمان مرا پر نم کرد
باز هم جمعه شد و چشم به در منتظرم
شاید آورد صبا از مه رویت خبرم

عاشقان امام عج | 0:15 - سه شنبه دوازدهم بهمن 1389

زبان: فارسی                                       نویسنده: جمعی از نویسندگان مجله حوزه 

نوع فایل:pdf 

تعداد صفحات: 254

حجم کتاب: 1.15 مگابایت                         ناشر: آی آر پی دی اف

بهتون توصیه میکنم این کتاب رو بخونید خیلی جالبه.

عاشقان امام عج | 21:40 - یکشنبه دهم بهمن 1389

ای علی؛ هميشه فکر می‌کردم که تو بر مرگ من مرثيه خواهی گفت، و چقدر متاثرم که اکنون من بر تو مرثيه می‌خوانم!ای علی من آمده‌ام که بر حال زار خود گريه کنم، زيرا تو بزرگوارتر از آنی که به گريه و لابه ما احتياج داشته باشی...ای علی گفتی که هرکس گفتنی‌هايی دارد - و شخصيت هر انسانی به اندازه ناگفتنی‌های اوست. و من اضافه می‌کنم که درجه دوستی و محبت من با انسانی ديگر به اندازه

ادامه مطلب>>>>

+ ادامه مطلب...

عاشقان امام عج | 21:29 - یکشنبه دهم بهمن 1389

نام: محمّد

نام پدر: امام حسن عسكرى(ع)

نام مادر: نرجس ( نرگس )

القاب: حجت ، خاتم ، صاحب الزّمان ، قائم ، منتظَر ، و از همه مشهورتر مهدى

شكل: چون ستاره درخشان نورانى ، و داراى خالى سياه بر گونه راست 

زاد روز: شب نيمه شعبان 255 ، هنگام طلوع فجر

زادگاه: شهر سامراء

غيبت صغرى: از سنّ پنج سالگى به مدّت 69 سال

غيبت كبرى: با در گذشت چهارمين نماينده و سفير آن حضرت از سال 329 آغاز گرديد; و تا به هنگام فرمان الهى مبنى بر اجازه ظهور و قيام آن بزرگوار ، همچنان ادامه خواهد داشت.

محل ظهور: مكّه معظّمه.

محل بيعت: مسجدالحرام ، ميان ركن و مقام.

يادگار أنبياء: انگشتر سليمان در انگشت او ، عصاى موسى در دستش ، و بطور خلاصه آنچه خوبان همه دارند او تنها دارد.

ياران: سيصد و سيزده نفر ( به عدد اصحاب بدر ) ، افرادى باشند كه هسته مركزى زمامدارى او را تشكيل دهند; و در حقيقت كارگردانان اصلى قيام مهدى(ع) ، و كارگزاران درجه اوّل انقلاب جهانى اسلام خواهند بود كه از اطراف جهان به دور حضرتش گرد آيند.

مركز حكومت: مسجد كوفه ، ــ  مركز خلافت و حكومت جدّ بزرگوارش على(ع) ــ .

وزير و معاون: عيسى(ع) از آسمان فرود آيد و به عنوان وزير با حضرتش همكارى نمايد.

بركات حكومت و رهبرى او: درهاى خير و بركت از آسمان به روى مردم گشوده شود; عمرها به درازا كشد; مردم همه در رفاه و بى نيازى بسر برند; شهرها همه بر اثر آبادانى و سرسبزى به هم پيوسته گردند ، آنچنان كه مسافران را به برداشتن توشه نيازى نخواهد بود; و اگر زنى يا زنانى تنها از مشرق به مغرب روند كسى را با آنها كارى نباشد.

 

مهدی کیست ؟

از جابر بن عبدالله انصاری که گفته است از رسول خدا پرسیدم که من خدا ورسول او را می دانم ومی شناسم ام اولوالامر را نمی دانم . آن حضرت فرمود : ای جابر  ایشان خلفای من وامامان مسلمان بعد از من ، اول ایشان علی بن ابیطالب (ع) وبعد از آن حسن بن علی (ع) وبعد از آن حسین بن علی (ع) وبدنبال او محمد بن علی واو در تو رات معروف است به باقر وتو او را دریابی

ادامه مطلب>>>>

+ ادامه مطلب...

عاشقان امام عج | 21:23 - یکشنبه دهم بهمن 1389

عده ای روشنفکر را کسی می دانند، که که خود را از جریان اصلی جامعه جدا دانسته و به آن جریان رایج اجتماعی با دیدگاهی نقادانه می نگرد این افراد معمولا افرادی مبدع و نواندیش هستند ولی با این وجود شیوه تفکر آنها یک منشا اجتماعی دارد به این معنا که آنها فقط در مقابل جریان اجتماعی عکس العمل از خود نشان می دهند و شاید در حوزه نظری حرف جدیدی برای گفتن نداشته باشند. عده دیگری روشنفکر را فردی می دانند که دیدگاه خاصی دارد و در دیدگاه مورد قبول خود سخن بسیار برای گفتن داشته باشد و هر روزی که می گذرد این افراد استدلال جدیدی برای اثبات دیدگاه خود می یابند و تمام مطالعات آنها در جهت هرچه بیشتر مدلل ساختن این دیدگاه صورت می گیرد. این افراد به تفکر خود ایمان قلبی دارند و عقل را به عنوان وسیله ای برای اثبات تفکرات‌شان به کار می‌گیرند. عده دیگری هستند که دیدگاه متفاوتی راجع به تعریف روشنفکری دارند. در این دیدگاه روشنفکر کسی است که خود را متعلق به هیچ گرایش فکری نداند و همواره تابع آراء و افکار جدید است. این روشنفکران عقل را به عنوان یک صافی در نظر می گیرند که هر آنچه بشود با عقل اثبات کرد را می پذیرند. در واقع این افراد شهود قلبی و یا ایمان را مانعی در جهت نزاهت عقل می دانند. اینها افراد فرهیخته ای هستند که آزاد بودن آنها از هر قید و بند فکری در تمام صحبتهای آنان نمایان است.

+ ادامه مطلب...

عاشقان امام عج | 19:59 - یکشنبه دهم بهمن 1389

عاشقان امام عج | 14:44 - یکشنبه دهم بهمن 1389

عاشقان امام عج | 14:40 - یکشنبه دهم بهمن 1389

 

 

ترجیح می دهم با کفش هایم در خیابان راه بروم و به خدا فکر کنم  

تا اینکه در مسجد بنشینم و به کفش هایم فکر کنم 

 

« دکتر علی شریعتی »

عاشقان امام عج | 21:37 - جمعه هشتم بهمن 1389

به یقین بدان که تو به همه آرزوهای خود نخواهی رسید و تا زمان مرگ بیشتر زندگی نخواهی کرد و بر راه کسی می روی که پیش از تو می رفت، پس در به دست اوردن دنیا ارام باش و در مصرف آنچه به دست اوردی نیکو عمل کن زیرا چه بسا تلاش بی اندازه برای دنیا که به تاراج رفتن اموال کشانده شد.

 پس هر تلاش گری به روزی دلخواه نخواهد رسید و هر مدار کنندهای  محروم نخواهد شد،نفس خود را از هر گونه پستی بازدار هرچند تو را به اهدافت رساند زیرا نمی توانی به اندازه آبرویی که از دست می دهی بهایی به دست آوری

 برده ی دیگری مباش که خدا تو را آزاد آفرید،آن نیک که جز با شر بدست نیاید نیکی نیست  وآن راحتی که با سختی فراوان به دست اید آسایش نخواهد بود

نامه امام علی(ع) به فرزندش امام حسن(ع)

(( نامه ۳۱ نهج البلاغه))

عاشقان امام عج | 21:33 - جمعه هشتم بهمن 1389

ما خلق نمی شویم بلکه فقط  به دنیا می آییم

و نمی میریم بلکه فقط از دنیا می رویم

عاشقان امام عج | 21:31 - جمعه هشتم بهمن 1389

عاشقان امام عج | 21:30 - جمعه هشتم بهمن 1389

 *هر كس اين پنج چيز را نداشته باشد از زندگی بهره ای نمی برد:

*عزت و بی نيازی (از جايگاه خود) بيرون آمده به گردش پرداخته اند، چون با توكّل برخورد نمودند (خود را جلوه هايی از آن ديده) در آن مقيم گشتند.

*از حضرت امام حسین (ع)‌ پرسيدند فضيلت‌ چيست‌؟ فرمودند: "مالك‌ زبان‌ بودن‌ و بذل‌ نيكی‌

 *هر كه از تدبير بازماند و از چاره ها ناتوان گردد، مدارا (كليد) مشكلات اوست.

*هيچ‌ امری‌ را نپذير مگر آنكه‌ خودت‌ را شايسته ی‌ آن‌ بدانی‌

*عاقل با کسی که می ترسد او را دروغگو بدارد هم سخن نمی شود، از کسی که می ترسد او را رد کند درخواستی نمی کند، به کسی که می ترسد او را بفريبد تکيه نمی کند و به کسی که به اميد او اطمينانی نيست اميد نمی بندد

عاشقان امام عج | 21:28 - جمعه هشتم بهمن 1389

دوازدهمين پيشواى معصوم، حضرت حجة بن الحسن المهدى، امام زمان - عجل الله تعالى فرجه - در نيمه شعبان سال 255 هجرى در شهر «سامرأ» ديده به جهان گشود. (1) او همنام پيامبر اسلام (م ح م د) و همكنيه آن حضرت (ابوالقاسم) است. (2) ولى پيشوايان معصوم از ذكر نام اصلى او نهى فرموده‏اند. (3)

از جمله القاب آن حضرت، حجت، قائم، خلف صالح، صاحب الزمان (4)، بقية الله است (5) و مشهورترين آنها «مهدى» مى‏باشد. (6)

پدرش، پيشواى يازدهم حضرت امام حسن عسكرى - عليه السلام - و مادرش، بانوى گرامى «نرجس »است (7) كه بنام «ريحانه»، «سوسن» و «صقيل» نيز از او ياد شده است. (8) ميزان فضيلت و معنويست نرجس خاتون تا آن حد، والا بود كه «حكيمه» خواهر امام هادى - عليه السلام - كه خود از بانوان عاليقدر خاندان امامت بود، او را سرآمد و سرور خاندان خويش، و خود را خدمتگزار او مى‏ناميد. (9)

حضرت مهدى دو دوره غيبت داشت: يكى كوتاه مدّت (غيبت صغرى) و ديگرى دراز مدّت (غيبت كبرى). اولى، از هنگام تولد تا پايان دوران نيابت خاصّه ادامه داشته و دومى، با پايان دوره نخست آغاز شد و تا هنگام ظهور و قيام آن حضرت طول خواهد كشيد. (10)


تولد حضرت مهدى (ع) از ديدگاه علماى اهل سنت
چنانكه در صفحات آينده توضيح خواهيم داد، اعتقاد به موضوع مهدويت اختصاص به شيعه ندارد، بلكه بر اساس روايات فراوانى كه از پيامبر اكرم (ص) رسيده، علماى اهل سنت نيز اين موضوع را قبول دارند. منتها آنان نوعاً تولد حضرت مهدى را انكار مى‏كنند و مى‏گويند: شخصيتى كه پيامبر اسلام از قيام او (پس از غيبت) خبر داده، هنوز متولد نشده است و در آينده تولد خواهد يافت! (11)

با اين حال تعداد قابل توجهى از مورخان و محدّثان اهل سنت، تولد آن حضرت را در كتب خود ذكر كرده و آن را يك واقعيت دانسته‏اند. بعضى از پژوهشگران بيش از صد نفر از آنان را معرفى كرده‏اند. (12)


ديدار حضرت مهدى (ع)
چنانكه در سيره امام حسن عسكرى - عليه السلام - بتفصيل نگاشتيم، از آنجا كه حكومت ستمگر عباسى، به منظور دستابى به فرزند آن حضرت و كشتن او، خانه امام را سخت تحت كنترل و مراقبت قرار داده بود، تولد حضرت مهدى - عليه السلام - بر اساس طرح دقيق و منظمى كه پيشاپيش، از سوى امام در اين مورد ريخته شده بود، كاملاً به صورت مخفى و دور از چشم مردم (و حتى شيعيان) صورت گرفت.

مستندترين گزارش در اين زمينه، از طرف «حكيمه» عمه حضرت عسكرى - عليه السلام - رسيده كه از نزديك شاهد تولد حضرت مهدى - عليه السلام - بوده است. اما بايد توجه داشت كه اين پنهانكارى به آن معنا نيست كه بعدها يعنى در مدت 5 - 6 سال آغاز عمر او، كه امام يازدهم در حال حيات بود، كسى آن بزرگوار را نديده بود، بلكه - چنانكه يك نمونه از آن را در زندگانى حضرت عسكرى نوشتيم - افراد خاصى از شيعيان در فرصتهاى مناسب و گوناگون به ديدار آن حضرت نائل مى‏شدند تا به تولد و وجود وى يقين حاصل كنند و در موقع لزوم به شيعيان ديگر اطلاع دهند.

دانشمندان ما جريان اين ديدارها را به صورت گسترده گزارش كرده‏اند (13)، ولى شايد مهمترين آنها ديدار چهل تن از اصحاب امام عسكرى - عليه السلام - با آن حضرت باشد كه تفصيل آن بدين قرار بوده است:

«حسن بن ايوب بن نوح» (14) مى‏گويد:

ما براى پرسش درباره امام بعدى، به محضر امام عسكرى - عليه السلام - رفتيم. در مجلس آن حضرت چهل نفر حضور داشتند. عثمان بن سعيد (يكى از وكلاى بعدى امام زمان) بپا خاست و عرض كرد: مى‏خواهم از موضوعى سؤال كنم كه درباره آن از من داناترى.

امام فرمود: بنشين. عثمان با ناراحتى خواست از مجلس خارج شود. حضرت فرمود: هيچ كس از مجلس بيرون نرود. كسى بيرون نرفت و مدتى گذشت. در اين هنگام، امام، عثمان را صدا كرد. او بپا خاست. حضرت فرمود: مى‏خواهيد به شما بگويم كه براى چه به اينجا آمده‏ايد؟ همه گفتند: بفرماييد. فرمود: براى اين به اينجا آمده‏ايد كه از حجت و امام پس از من بپرسيد. گفتند: بلى. در اين هنگام پسرى نورانى همچون پاره ماه كه شبيه‏ترين مردم به امام عسكرى - عليه السلام - بود، وارد مجلس شد. حضرت با اشاره به او فرمود:

«اين، امام شما بعد از من و جانشين من در ميان شما است. فرمان او را اطاعت كنيد و پس از من اختلاف نكنيد كه در اين صورت هلاك مى‏شويد و دينتان تباه مى‏گردد...» (15).

عاشقان امام عج | 18:58 - جمعه هشتم بهمن 1389